Το Νέο περιοδικό μας

«Ελληνική Ωτορινολαρυγγολογία»



Διαβάστε περισσότερα για το περιοδικό







Το περιοδικό μας

To περιοδικό Ωτορινολαρυγγολογία Χειρουργική Κεφαλής & Τραχήλου αποτελεί το επίσημο έντυπο της Πανελλήνιας Εταιρείας Ωτορινολαρυγγολογίας - Χειρουργικής Κεφαλής και Τραχήλου.

Έχει ως βασικό στόχο τη συνεχή ενημέρωση των Ωτορινο-λαρυγγολόγων και των συναφών ιατρικών ειδικοτήτων πάνω σε θέματα της ειδικότητας που απαιτεί ο 21ος αιώνας.

Διαβάστε περισσότερα για το περιοδικό


Εμβοές

Αριστείδης Αθανασιάδης-Σισμάνης, MD, FACS
Καθηγητής Ωτορινολαρυγγολογίας-Χειρουργικής κεφαλής και    Τραχήλου
Πανεπιστήμιο Αθηνών

Με τον όρο εμβοή εννοούμε την αντίληψη κάποιου ήχου κατά την απουσία ενός ηχητικού ερεθίσματος. Η πάθηση αυτή προσβάλει τους ανθρώπους από την αρχαιότητα, ενώ η πρώτη της περιγραφή εμφανίστηκε ήδη το 2500 π.χ. στους πάπυρους του Ebers. 
Παρά τις πρόσφατες εξελίξεις στην έρευνα των εμβοών, πολλές φορές οι θεράποντες ιατροί δίνουν λάθος πληροφορίες στους ασθενείς τους, λέγοντάς τους ότι δεν υπάρχει καμία θεραπεία ή ότι πρέπει να μάθουν να ζουν με το πρόβλημα αυτό. Παρά το γεγονός ότι πράγματι δεν υπάρχει θεραπεία για πολλούς τύπους εμβοών, κάτι ανάλογο με πολλές άλλες ασθένειες συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου, υπάρχουν διάφοροι μέθοδοι αντιμετώπισης των εμβοών, που συχνά πετυχένουν ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα και  προσφέρουν σημαντική ανακούφιση σ’ αυτά τα άτομα. 

Οι εμβοές μπορεί να ταξινομηθούν σε εμβοές ήπιας και σοβαρής μορφής. Οι ήπιας μορφής είναι μερικές φορές αντιληπτές από τον ασθενή περιστασιακά ή μόνο όταν βρίσκεται σε ήσυχο περιβάλλον και συνήθως δεν δημιουργούν ιδιαίτερο πρόβλημα. Οι σοβαρής μορφής αποτελούν ένα πολύ ενοχλητικό σύμπτωμα, το οποίο συχνά επηρεάζει την ποιότητα ζωής του ασθενούς. Σε ορισμένους ασθενείς, οι εμβοές μπορεί να σχετίζονται με υπερακουσία (μειωμένη ανοχή σε ήχους), η οποία να είναι επίσης ένα πολύ ενοχλητικό σύμπτωμα.

Οι παράγοντες που σχετίζονται με εμβοές είναι οι εξής: ηλικία, φύλο, φυλή και βαρηκοΐα. Οι εμβοές είναι πιο συχνές σε ασθενείς ηλικίας από 50 έως και 71 ετών, αν και μπορεί να παρουσιαστούν και σε νεότερα άτομα. Στην ομάδα των ατόμων ηλικίας από 20 έως 29 ετών, οι εμβοές έχουν αναφερθεί σε ποσοστό 4,7% έναντι 12,1% στην ομάδα  των ατόμων ηλικίας από 60 έως 69 ετών. Οι άντρες ηλικίας άνω των 65 ετών προσβάλλονται πιο συχνά από τις γυναίκες της αντίστοιχης ηλικίας (12% έναντι 7%). Οι εμβοές απαντώνται πιο συχνά στους Καυκάσιους από ότι στους Αφροαμερικάνους (9% έναντι 5,5%) και η συχνότητα των εμβοών αυξάνεται ανάλογα με την σοβαρότητα κάθε συνυπάρχουσας βαρηκοΐας.  

Αιτιολογία

Στην πλειοψηφία των ασθενών που πάσχουν από εμβοές συνυπάρχει μία βαρηκοΐα, παρόλο που πολλοί άλλοι παράγοντες και κλινικές καταστάσεις μπορεί να είναι υπεύθυνες για το σύμπτωμα αυτό. Σε μία μελέτη, ποσοστό 75% των ασθενών με εμβοές είχαν κατά μέσο όρο απώλεια ακοής 30 dB μεταξύ των συχνοτήτων από 3 έως 8 kHz. Η συχνότητα των εμβοών αντιστοιχεί συνήθως στην συχνότητα της απώλειας ακοής. Η έκθεση σε θόρυβο αποτελεί μία κοινή αιτία πρόκλησης εμβοών. Άλλες αιτίες είναι: η πρεσβυακουσία, η νόσος του Menière, η χρόνια ωτίτιδα, η ωτοσκλήρυνση, τα ακουστικά νευρινώματα, οι κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, και οι κακώσεις της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Οι εμβοές επίσης μπορεί να αποτελούν σύμπτωμα δυσλειτουργίας της κροταφογναθικής άρθρωσης, συνδυαζόμενο με ύπαρξη αισθήματος πληρότητας του αυτιού, πόνο/ δυσανεξία, ευαισθησία κατά την πίεση της πάσχουσας άρθρωσης
Φάρμακα που περιέχουν ασπιρίνη και αντιφλεγμονώδεις ουσίες μπορεί να προκαλέσουν εμβοές ή να επιτείνουν τις ήδη υπάρχουσες. Ορισμένοι ασθενείς δεν γνωρίζουν ότι λαμβάνουν ένα φαρμακευτικό προιόν που περιέχει ασπιρίνη. Διεγερτικές ουσίες όπως η καφεΐνη, που περιέχεται στον καφέ, στην κόλα και στο τσάι όπως επίσης και η νικοτίνη, μπορεί επίσης να επιτείνουν τις εμβοές.
Οι συναισθηματικές διαταραχές, όπως η κατάθλιψη και το άγχος, είναι συχνά παρούσες σε ασθενείς που πάσχουν από εμβοές. Ποσοστό από 28% έως 60% των ασθενών που πάσχουν από σοβαρής μορφής εμβοές έχει αναφερθεί ότι παράλληλα πάσχουν από κατάθλιψη.
Παρά την κλασσική θεωρία ότι ο κοχλίας αποτελεί το σημείο προέλευσης των εμβοών, πρόσφατες μελέτες έχουν αποκαλύψει σημαντικά στοιχεία ότι οι περισσότεροι τύποι εμβοών σοβαρής μορφής οφείλονται σε διαταραχές της ακουστικής οδού και του κεντρικού νευρικού συστήματος.

Εκτίμηση

Ακοολογικός έλεγχος
Ένα ακοόγραμμα πρέπει να γίνεται σε όλους τους ασθενείς που πάσχουν από εμβοές.

Ακτινολογικός έλεγχος
Γίνεται επιλεκτικά κυρίως σε άτομα με μονόπλευρη νευροαισθητήρια βαρηκοΐα  (Βαρηκοΐα νευρικού τύπου) για τον αποκλεισμό ενός ακουστικού νευρινώματος.

Θεραπεία

Γενικά μέτρα
Η θετική στάση και συμπαράσταση του θεράποντος γιατρού είναι ζωτικής σημασίας. Τα αρνητικά σχόλια, όπως «Δεν υπάρχει τίποτα που μπορεί να γίνει και πρέπει να μάθετε να ζείτε με αυτό», δεν έχουν καμία απολύτως θέση, αντενδείκνυνται και καταδικάζονται. Αυτή η απαράδεκτη έκφραση από το γιατρό έχει συχνά μία απίστευτα αρνητικά επίπτωση στους ασθενείς αυτούς και μπορεί να επιφέρει περαιτέρω απογοήτευση, κατάθλιψη και επιδείνωση των εμβοών. 
Η πλειονότητα των πασχόντων από εμβοές δεν βιώνουν ούτε κατάθλιψη ούτε ενόχληση από το πρόβλημά τους. Οι ασθενείς όμως που συνήθως παραπονιούνται για τις εμβοές τους πάσχουν συχνά ήδη από κατάθλιψη.  Σε άτομα με εμβοές που αναπτύσσουν  κατάθλιψη, συνιστάται να χορηγούνται αντικαταθλιπτικά. Οι πάσχοντες πρέπει να κατανοήσουν ότι η κατάθλιψη μειώνει τον ουδό της αντίληψης των εμβοών και ότι η αποτελεσματική θεραπεία της, όχι μόνο τους κάνει να αισθάνονται καλύτερα, αλλά συχνά μειώνει και την αντίληψη των εμβοών. Άλλες συνυπάρχουσες παθήσεις, όπως η υπνική άπνοια πρέπει να διαγνωστούν και να αντιμετωπισθούν ανάλογα.
Η συζήτηση των εργαστηριακών αποτελεσμάτων με τον ασθενή είναι πολύ σημαντική και εφόσον κάθε σοβαρό νόσημα έχει αποκλειστεί, ο ασθενής πρέπει να ενημερωθεί κατάλληλα. Αναφερόμενοι στη βασική λειτουργία του μηχανισμού ακοής του αυτιού  με την επίδειξη σχεδιαγραμμάτων και τη χρήση όσο το δυνατόν απλοϊκής ορολογίας, ο ασθενής μπορεί να βοηθηθεί πάρα πολύ. Οι ασθενείς με πρόσφατη εκδήλωση εμβοών θα πρέπει να πληροφορούνται ότι το σύμπτωμα αυτό μειώνεται σε ένταση τις περισσότερες φορές με την πάροδο του χρόνου και ότι μόνο σε ένα μικρό ποσοστό περιστατικών εμμένει ή και αυξάνει σε ένταση. Πολλοί ασθενείς ανησυχούν ιδιαίτερα, γιατί έχουν την εντύπωση ότι πάσχουν από μία σοβαρή ασθένεια, όπως ένα όγκο εγκεφάλου ή νιώθουν ότι θα χάσουν πλήρως την ακοή τους. Άλλοι στεναχωριούνται λόγω πρόκλησης αϋπνίας ή αδυναμίας πνευματικής συγκέντρωσης με αντίκτυπο στην εργασία τους. Πιστεύεται ότι σε πολλούς ασθενείς με εμβοές υπάρχει ένας «φαύλος κύκλος» μεταξύ των εμβοών και του φόβου/ άγχους, που προκαλείται από αυτές και ότι το τελευταίο μπορεί να είναι υπεύθυνο της αύξησης του επιπέδου της αντίληψης και της διάρκειας των εμβοών. Είναι αξιοσημείωτο το υψηλό ποσοστό των ασθενών, ιδιαίτερα εκείνων που πάσχουν από μία ήπια μορφή, που βρίσκει άμεση ανακούφιση μετά από την ενημέρωση για την καλοήθη φύση του προβλήματός τους. Με τον τρόπο αυτό πολλοί από τους παραπάνω πάσχοντες σταματούν να ψάχνουν για περαιτέρω ιατρική βοήθεια. Οι ασθενείς ενημερώνονται για την αποφυγή έκθεσης σε έντονο θόρυβο και την λήψη ερεθιστικών ουσιών, όπως η καφεΐνη και η νικοτίνη. Είναι επίσης σημαντική η υπενθύμιση ότι η καφεΐνη δεν περιέχεται μόνο στον καφέ, αλλά επίσης και στο τσάι, την κόλα και τη σοκολάτα. Πρέπει να αποφεύγεται η λήψη φαρμακευτικών σκευασμάτων που περιέχουν ακετυλοσαλικυλικό οξύ και τα μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη. Επίσης είναι χρήσιμες οι τεχνικές ηχοκάλυψης στο σπίτι, όπως ένας εφυγραντήρας δωματίου, η απαλή μουσική ή η ρύθμιση της βελόνας του ραδιοφώνου μεταξύ των σταθμών και η παραγωγή ενός θορύβου ευρέως φάσματος.
Οι δύο πιο διαδεδομένες τεχνικές για την αντιμετώπιση των εμβοών σήμερα είναι η ηχοκάλυψη (masking) και η θεραπεία επανεκπαίδευσης για τις εμβοές (Tinnitus retraining therapy - TRT). Η πρώτη τεχνική εφαρμόστηκε από τον Dr. Vernon, ενώ η δεύτερη από τον Dr. Jastreboff. Παρακάτω ακολουθεί μία περίληψη ων τεχνικών αυτών, καθώς και περιγραφή άλλων τεχνικών που αναφέρονται στη διεθνή βιβλιογραφία. 

Ηχοκάλυψη των εμβοών
Η ηχοκάλυψη περιλαμβάνει την εφαρμογή ενός εξωτερικού ήχου για την επικάλυψη των εμβοών. Πολλοί ασθενείς ανέχονται αυτό τον ήχο καλύτερα σε σχέση με τις εμβοές τους και με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται μία σημαντική ανακούφιση. Η πρωτοπόρος εργασία του Vernon και συνεργατών αποκάλυψε ότι οι εμβοές μπορεί να επικαλυφθούν επιτυχώς σε ποσοστό 95% των ασθενών με τη χρήση ενός ήχου κάλυψης, που εκπέμπεται από έναν ειδικό εξοπλισμό. Η ηχοκάλυψη μπορεί να πραγματοποιηθεί με φορητές συσκευές ηχοκάλυψης  ή με ηχογραφημένο ήχο.

Φορητές συσκευές ηχοκάλυψης
Ακουστικά βαρηκοΐας. Όπως προαναφέρθηκε, η πλειοψηφία των ασθενών που πάσχουν από εμβοές έχουν βαρηκοΐα και οι εμβοές τους συνήθως αναλογούν στην συχνότητα της  βαρηκοΐας τους. Τα ακουστικά βαρηκοΐας παρέχουν ένα είδος ηχοκάλυψης λόγω της ενίσχυσης των ήχων του περιβάλλοντος, γεγονός που επικαλύπτει ηχητικά τις εμβοές. Τα ακουστικά βαρηκοΐας είναι χρήσιμα για τους ασθενείς που πάσχουν από βαρηκοΐα και η συχνότητα των εμβοών τους είναι ίση ή μικρότερη από 4 kHz περίπου, επειδή οι φυσιολογικοί ήχοι του περιβάλλοντος είναι χαμηλότεροι από την συχνότητα αυτή. Τα ενδοωτιαία ακουστικά βαρηκοΐας έχουν το μειονέκτημα της ενίσχυσης των χαμηλών συχνοτήτων, λόγω της προκαλούμενης πλήρους απόφραξης του έξω ακουστικού πόρου, με αποτέλεσμα την πιθανή ενίσχυση των εμβοών. Σε τέτοιες περιπτώσεις η αντικατάσταση των ακουστικών αυτών με ένα οπισθοωτιαίο ακουστικό βαρηκοΐας μπορεί να διορθώσει το προαναφερθέν πρόβλημα. Στους ασθενείς που πάσχουν από αμφοτερόπλευρες εμβοές απαιτείται συνήθως η χρήση ακουστικών βαρηκοΐας αμφοτερόπλευρα.
Συσκευές ηχοκάλυψης των εμβοών. Οι συσκευές ηχοκάλυψης των εμβοών παράγουν ένα θόρυβο – βόμβο, έχουν παρόμοιο σχήμα με τα ακουστικά βαρηκοΐας, και έχουν ειδικό ρυθμιστή  που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από το χρήστη ώστε να επιλέγεται η ιδανική συχνότητα για την επίτευξη ηχοκάλυψης στο δυνατόν χαμηλότερο επίπεδο θορύβου. Οι συσκευές αυτές παρουσιάζουν ποικίλες προδιαγραφές και έχουν τη δυνατότητα παραγωγής θορύβου, η συχνότητα του οποίου μπορεί να κυμαίνεται από 1 kHz έως περίπου και 15 kHz. Οι συσκευές αυτές συνιστώνται για τους ασθενείς εκείνους με φυσιολογική ή σχεδόν φυσιολογική ακοή. Για τους ασθενείς που πάσχουν από αμφοτερόπλευρες εμβοές απαιτείται συνήθως η χρήση συσκευών ηχοκάλυψης αμφοτερόπλευρα.
Συσκευές εμβοών. Οι συσκευές αυτές αποτελούν ένα συνδυασμό ενός ακουστικού βαρηκοΐας υψηλών συχνοτήτων και μίας συσκευής ηχοκάλυψης των εμβοών εντός της ίδιας μονάδας. Οι συσκευές ηχοκάλυψης των εμβοών μπορεί να είναι ενδοωτιαίες ή οπισθοωτιαίες και συνιστώνται για τους ασθενείς με εμβοές και βαρηκοΐα στα 4 KHz ή λιγότερο. 

Θεραπεία επανεκπαίδευσης των  εμβοών (Tinnitusretrainingtherapy)                    
Η θεραπεία επανεκπαίδευσης των εμβοών (Tinnitus retraining therapy - TRT) βασίζεται στον κάματο του νευρικού συστήματος που ορίζεται ως «φαινόμενο κατά το οποίον η ανταπόκριση του νευρικού συστήματος μειώνεται ή αναστέλλεται κατά τη διάρκεια συνεχόμενων ερεθισμών». Έχει προταθεί ότι το φαινόμενο της κόπωσης των εμβοών επιτυγχάνεται με την εξασθένιση και εξάλειψη των λειτουργικών συνδέσεων μεταξύ των ακουστικών οδών από την μία πλευρά και του λιμβικού και του αυτόνομου νευρικού συστήματος από την άλλη. Η τεχνική αυτή αναπτύχθηκε από τους Jastreboff και συνεργατών και περιλαμβάνει τη διεξοδική ενημέρωση του ασθενούς και τη χρήση επιτραπέζιων και φορητών συσκευών παραγωγής ήχων [Tranquil Moments από το Brookstone (http://www.brookstone.com/world.asp), το Travel Sound Soother 20 από το Sharper Image (http://www.sharperimage.com)] και φορητές γεννήτριες παραγωγής θορύβου με παρόμοια λειτουργία με αυτές που προσφέρουν ηχοκάλυψη των εμβοών. Επίσης μπορούν να χρησιμοποιηθούν προσωπικές συσκευές ήχου, όπως συσκευές CD και  MP3, οι οποίες παίζουν τα CD του Petroff ή των Moses-Lang. 
Η θεραπεία επανεκπαίδευσης των εμβοών είναι διαφορετική από τη θεραπεία ηχοκάλυψης. Στην πρώτη, το επίπεδο του ήχου που παράγεται από την συσκευή ήχων πρέπει να βρίσκεται σε κατώτερο επίπεδο σε σχέση με αυτό της αντιλήψεως των εμβοών. Στη δεύτερη, η ένταση του ήχου είναι σε υψηλότερο επίπεδο από αυτή της αντιλήψεως των εμβοών. Οι συσκευές ήχου πρέπει να χρησιμοποιούνται για όσο δυνατό μεγαλύτερο χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια του χρόνου εγρήγορσης και σε ένα σταθερό επίπεδο. Η χορήγηση ηρεμιστικών αντενδείκνυται, επειδή θεωρείται ότι παρεμβαίνουν στη διαδικασία προσαρμογής του εγκεφάλου. Η προτεινόμενη διάρκεια θεραπείας είναι τουλάχιστον για χρονικό διάστημα 12 μηνών, ενώ έχει αναφερθεί σημαντική βελτίωση των εμβοών σε ποσοστό μεγαλύτερο του 80% των περιστατικών. Η θεραπεία επανεκπαίδευσης για τις εμβοές μπορεί επίσης να είναι αποτελεσματική και για την αντιμετώπισης ασθενών με υπερακουσία.

Άλλες μέθοδοι αντιμετώπισης των εμβοών
Φαρμακευτική
Η χορήγηση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων, όπως η νορτριπτυλίνη (Pamelor) και η αμιτριπτυλίνη (Elavil) είναι ωφέλιμη στους ασθενείς που πάσχουν από σοβαρής μορφής εμβοών. Έχει αναφερθεί ότι η παρουσία αϋπνίας σε άτομα με εμβοές αποτελεί το καλύτερο προγνωστικό στοιχείο ανταπόκρισης στη θεραπεία με νορτριπτυλίνη. Παρόλα αυτά, πρέπει να είναι κανείς ενήμερος ότι η οικογένεια των τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών μπορεί μερικές φορές να επιδεινώσει τις εμβοές.
Η χορήγηση μελατονίνης, 3 mg προ του ύπνου, έχει αποδειχθεί ευεργετική σε δύο μελέτες, μία ανοικτή προοπτική και μία ακόμη προοπτική, τυχαιοποιημένη, διπλή-τυφλή και με έλεγχο του placebo μελέτη. Διαπιστώθηκε ότι το όφελος ήταν μεγαλύτερο στους ασθενείς με υψηλά σκορ εμβοών και συνυπάρχουσα αϋπνία.
Η απραζολάμη (Xanax) έχει επίσης ευεργετική δράση κατά των εμβοών. Έχει προταθεί μία δόση έναρξης 0,5 mg πριν από τη νυχτερινή κατάκλιση για χρονικό διάστημα 2 εβδομάδων, που ακολουθείται από 0,5 mg 2 φορές ημερησίως για 2 εβδομάδες και τέλος μία δόση συντήρησης 0,5 mg 3 φορές ημερησίως. Το σκεύασμα Xanax XR έχει ημίσεια ζωή 12 ωρών, ώστε η λήψη 0,5 mg το πρωί και 1 mg προ του ύπνου μπορεί να προσφέρει ανακούφιση για 24 ώρες. Αφού ο ασθενής βιώσει για μία χρονική περίοδο 4 ή 5 μηνών ανακούφιση από τις εμβοές του, αρχίζει μία προοδευτική μείωση της δοσολογίας του φαρμακευτικού σκευάσματος μέχρι την ανεύρεση μίας κατώτερης, αλλά αποτελεσματικής δοσολογίας. Εάν η απραζολάμη δεν αποδειχθεί αποτελεσματική για τον έλεγχο των εμβοών δεν πρέπει να διακόπτεται άμεσα η λήψη της, αλλά σταδιακά ώστε να αποφευχθούν συμπτώματα στέρησης. Τέλος, η απραζολάμη έχει βρεθεί ότι είναι εξίσου αποτελεσματική και για τη θεραπεία της υπερακουσίας. Θεωρούμε ότι η απραζολάμη πρέπει να χορηγείται μόνο στους ασθενείς στους οποίους απέτυχαν όλες οι άλλες μέθοδοι αντιμετώπισης των εμβοών, όπως η ηχοκάλυψη και η θεραπεία επανεκπαίδευσης.
Η ενδοτυμπανική έγχυση γενταμυκίνης και στεροειδών μπορεί να είναι ωφέλιμη για τη θεραπεία των εμβοών σε ασθενείς που πάσχουν από τη νόσο του Menière. Η ενδοτυμπανική γενταμυκίνη στους ασθενείς αυτούς έχει αναφερθεί ότι προκαλεί μείωση των εμβοών σε ποσοστό 65% των περιστατικών.
Σε μία διπλή-τυφλή μελέτη μέτα-ανάλυσης με τυχαίο placebo διαπιστώθηκε ότι η χορήγηση της ουσίας gingko biloba ήταν αναποτελεσματική.

Διακρανιακή μαγνητική διέγερση και ηλεκτρική διέγερση του ακουστικού φλοιού
Έχει βρεθεί ότι η διακρανική μαγνητική διέγερση με επαναλαμβανόμενες χαμηλές συχνότητες (low frequency repetitive transcranial magnetic stimulation (rTMS) και η ηλεκτρική διέγερση του ακουστικό φλοιού (electrical stimulation of the auditory cortex) είναι αποτελεσματικές για τους ασθενείς που πάσχουν από χρόνιες εμβοές. Οι δύο αυτοί μέθοδοι έχουν δώσει πολύ ενθαρυντικά στοιχεία για την αντιμετώπιση ασθενών με χρόνιες εμβοές σοβαρής μορφής, είναι όμως ακόμα σε πειραματικό στάδιο.

Χειρουργική θεραπεία
Για  ασθενείς που πάσχουν από σύνδρομο αγγειακής συμπίεσης, οι εμβοές  εξαλείφθηκαν πλήρως ή μειώθηκαν σε ποσοστό 40 έως 78% των περιστατικών μετά από μικροαγγειακή αποσυμπίεση του ακουστικού νεύρου.
Οι εμβοές μετά από την αφαίρεση ενός ακουστικού νευρινώματος, έχει βρεθεί ότι μειώνονται σε ποσοστό 40 με 50% των ασθενών. Σε ένα όμως ποσοστό 50% των ασθενών, αναφέρεται ότι οι εμβοές επιδεινώθηκαν μετά την επέμβαση.
Οι εμβοές στους ασθενείς που πάσχουν από ωτοσκλήρυνση,  στην πλειονότητα των περιστατικών βελτιώνονται μετά από μια επιτυχή αναβολεκτομή.